Skip to main content

Day Trip at Queenbays Mall

· 6 min read

บันทึกการตระเวนทั่วปีนังฉบับคนว่างจากงาน ในงบประมาณเกินค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท

หลังจากจัดการธุระต่าง ๆ จนหมดเรียบร้อย เราก็วางแผนออกไปเที่ยวที่ห้าง Queenbay Mall ที่อยู่ห่างจากที่พักไป 7 กิโลเมตร

เดินทาง​

ตอนแรกคิดว่าจะเรียกรถแท็กซี่จากแอปฯ Grab ซึ่งจะเสียค่าใช้จ่าย 9 เหรียญ แต่ก็ตัดใจกดเรียกรถฯ ไม่ลง เพราะว่าเรามีเวลาเหลือจากการว่างงาน ยอมไปขึ่นรถเมล์ไปห้าง

Modern high-rise residential building with ground-floor shops, including a convenience store, along a roadside with light traffic คอนโดมิเนียมและร้านค้าที่อยู่ริมถนน

ใช้ระยะเวลาไม่นาน เราก็มาถึงที่อาคาร Komtar เพื่อมารอขึ้นรถเมล์สายเดียวที่จะวิ่งไปที่ห้าง นั่นคือ 401E แล้วก็โชคดีอีกแล้วที่ใช้ระยะเวลาไม่นานมาก

danger

ในขณะที่กำลังรอรถเมล์อยู่นั้นก็เกิดเหตุไฟไหม้ข้าง ๆ ที่ป้ายรถเมล์ เราก็งงมากว่าทำไมตรงนี้มันมีควันไฟ สักพักนักท่องเที่ยวที่รอรถเมล์ใกล้ ๆ กันนั้นเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาดับไฟก่อนที่จะเกิดเพลิงลุกลามเกิดขึ้น

มาถึงห้าง​

รถเมล์วิ่งตรงจากทางด่วน ใช้เวลาไม่นานมากนักก็มาถึงหน้าห้างพอดี มีป้ายรถเมล์ที่หน้าห้างพอดี

A stained glass window facade inside a shopping mall with natural light, with two elevators on the left and a store next to them ภายในห้าง Queenbay Mall

ห้างขนาด 4 ชั้น ใช้เวลาไม่นานมากนักก็เดินจนทั่ว แล้วก็มีแต่ร้านขายน้ำ ร้านขายชา เยอะมาก ชาจี สตาร์บัค ซุส ไอชา ฯลฯ จำชื่อไม่ได้ แต่รู้ว่ามีแต่ร้านน้ำ

ที่พีคสุดก็คือร้านไอศกรีมโยเกิร์ต llaollao คนต่อแถวเยอะมาก ขนาดวันธรรมดายังมีคิวยาวเหยียด

กินซูชิในรอบหลายเดือน​

เรารู้มาว่าห้างนี้มี Aeon ซึ่งเป็นร้านโปรดของเรา นั่นคือเหตุผลที่มาที่ห้างนี้ มาเพื่อมากินซูชิคำละ 5 บาทที่ไม่ได้กินนานมาก

A set of sushi in a clear plastic box with a label on the packaging ซูชิในกล่อง

ซื้อแล้วก็กินในห้างทันทีหลังจากที่ชำระเงิน พอกินเข้าไปเหมือนชีวิตประสบความลำบากมาแล้วพบกับความสำเร็จ

A tray of assorted sushi including salmon nigiri, ebiko sushi, California rolls, inari sushi, crab stick, tamago sushi, kappamaki, and gunkan maki ซูชิ 10 ชิ้น

ซูชิ 10 ชิ้น กินหมดภายใน 10 นาที

เราเดินเล่นในห้างจนทั่ว 3 ชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว เพียงพอที่พนักงานในร้านจะจำเราได้ (ฮา) ก็ออกมาสำรวจนอกห้าง เพราะรอบ ๆ ห้างนั้นเป็นเหมือนลักษณะ Community mall คือมีร้านข้าว ร้านสะดวกซื้อ

และก่อนกลับบ้านก็เดินไปซื้อโดนัท 3 ชิ้น ราคา 8 เหรียญ แล้วไปรอรถเมล์สายเดิมที่เรานั่งมาเมื่อเช้านี้

info

ดูสายรถเมล์ให้ดีว่าเป็นรถที่วิ่งเข้าเมืองหรือวิ่งออกนอกเมือง เพราะมันเป็นป้ายรถเมล์เดียวกัน

รถเมล์วิ่งมาถึง Komtar แต่ว่าเราไม่ลง ไปลงอีกทีป้ายท่าเรือ เพราะจะไปทานข้าวก่อนกลับที่พัก

ทานข้าวเย็น (ชืด)​

พระอาทิตย์เริ่มตกแล้ว แวะหาอะไรทานก่อนกลับบ้าน

A street with lorries and cars moving along in the evening, under a clear sky ถนนเลียบท่าเรือ Weld

เราเดินต่อมาเรื่อย ๆ มาถึงร้านอาหาร Nasi Lemak Burung Hantu เพื่อมาทานข้าวนาสิเลอมะก์หลังจากที่ทานไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

A man prepares to cook rice while holding a tray, with a separate tray of fried chicken on the right side behind a transparent partition พ่อครัวกำลังจัดเตรียมอาหาร

A colorful menu of Nasi Lemak showing prices in local currency, with example images of dishes เมนูและราคาอาหาร

แค่ราคาข้าวเปล่าก็ 9.40 เหรียญแล้ว เพราะว่าใช้ข้าวบาสมาติที่หุงด้วยไอน้ำ มีให้เลือกว่าจะเอาไข่ดาวหรือไข่ต้ม ราคาไม่รวมไก่ทอดอีก 6 เหรียญ

อาหารเย็นชืดแทบจะทุกอย่าง ยกเว้นข้าวเปล่า

A dish of nasi lemak served on a banana leaf, with chili paste, fried peanuts, dried anchovies, fried egg, cucumber slices, and fried chicken ข้าวนาสิเลอมะก์และไก่ทอด

มาคนเดียวก็เดินไปนั่งได้เลยโดยที่ไม่ต้องจอง

รวมค่าน้ำเปล่าก็ 17.60 เหรียญ ไม่กล้ากินคำใหญ่ ๆ เลยเพราะกลัวหมดไว (ฮา) ก็ราคามันแพงเนอะ

info

ราคาขนาดนี้สามารถกินข้าวนาสิเลอมะก์ป้าข้างบ้านได้ 3 ห่อ

แล้วก็ข้ามถนนมารอรถเมล์กลับที่พัก ไม่ไปไหนต่อแล้ว

A wet road at night with cars parked along the side, lit by blue signage from a nearby building ป้ายรถเมล์บนถนน Chulia

ดีจังป้ายรถเมล์อยู่ใกล้ ไม่เกินไกลมาก

Cars stopped at a traffic light, seen through a bus windshield ภาพถ่ายจากกระจกรถเมล์

นั่งหน้าสุดไปเลย รถโล่ง

สรุป​

เป็นทริปที่ไม่อ่อมเลย เพราะทุกอย่างใช้เวลาไม่นานมาก รอรถเมล์ก็ไม่นานมาก อย่างมากก็ไม่เกิน 7-8 นาที อาจจะมีบ้างที่ร้อน แต่ก็อยู่ในห้าง ถนนรถก็ติดไม่นานมากนัก

เป็นหนึ่งในอีกทริปดี ๆ

note

เพราะเบื่อการยืนรอรถเมล์มาก คือการยืนต่อคิวแม้ว่าจะน่าเบื่อไปบ้าง แต่เรายังรู้ว่าคิวมันขยับไปข้างหน้า คิวของเราค่อย ๆ ขยับเข้าไปเรื่อย ๆ แต่การรอรถเมล์เหมือนปล่อยให้เรารอแบบไร้ความหวัง เคยมีประสบการณ์รอรถเมล์จากห้าง Sunway Pyramid สมัยไปเที่ยวกรุงกัวลาลัมเปอร์ รอรถเมล์ 2 ชั่วโมง ไม่มา ต้องไปนั่งรถไฟฟ้าแทน